Cumartesi, Haziran 23, 2007

Sen üzülünce için acıyor, için eriyor !

Sen ne zaman çok üzülsen, sebebini bilsen de bi' türlü engel olamadığın ve çözüm bulamadığın bir acı duyarsın içinde. Bütün vücudun acır. Hasta olursun, ağzının tadı kalmaz, zayıflamaya başlarsın. Geceleri uykundan aniden uyandırır seni bu acı. En kötüsü de bu acıyı kendine sen çektirirsin. Yapma böyle üzme kendini...

1 yorum:

Adsız dedi ki...

ben kendimi üzmeyi alışkanlık halien getirmişim ...hele bir de kendime kızdığımda cezalandırıyorum ki cezaların en büyüğü yalnız kalmak...ama bilmiyordum ki yalnızlık alışkanlık yapıyormuş...